Taki jestem duży! - czyli o rozwoju trzylatka słów kilka
Trzeci rok życia dziecka to czas samodzielności i pierwszych umiejętności społecznych. Sprawdź, jak rozwija się Twoje dziecko!
Autor: Sylwia Kowalska
Fot. Kacper Olejnik - www.kacperolejnik.com
Samodzielność
Trzylatek to bardzo zaradny mały człowiek - potrafi sam jeść, nalać napój z butelki do kubeczka, umyje swoje ząbki i ręce. Kontroluje swoje potrzeby fizjologiczne i sam umie skorzystać z toalety. Również ubiera się i rozbiera samodzielnie, może jednak potrzebować naszej pomocy przy guzikach czy zamkach błyskawicznych.
Sen
Większość trzylatków rezygnuje z popołudniowych drzemek i z reguły nie budzą się już w nocy. Przychodzi więc czas, kiedy rodzice mogą w końcu – po wielu miesiącach, wyspać się. Dobrze wiedzieć, że w tym wieku u dzieci pojawia się lęk przed ciemnością, a bujna wyobraźnia powołuje „do życia” różne strachy, które czają się za zasłoną, pod łóżkiem czy też w szafie. Przyda się więc lampka nocna w pokoiku malucha.
Ruch
Trzyletnie dziecko potrafi bardzo sprawnie chodzić, biegać i skakać. U maluchów w tym wieku mogą jednak występować zaburzenia koordynacji, które objawiają się potykaniem, przewracaniem się czy lękiem wysokości, a także osłabieniem siły w rączkach.
To lubię, to potrafię! Nowe umiejętności
Dziecko w tym wieku słucha poleceń i wykonuje je. Zaczyna też uczyć się cierpliwości i, chociaż może długotrwale marudzić, robi to mniej ostentacyjnie i ciszej niż dwulatek. Interesuje się mową, coraz płynniej posługuje się językiem i uwielbia nowe słowa – chętnie je powtarza i zapamiętuje. Szczególnie lubi słuchać historii, które opowiadają o nim samym.
Rosną jego umiejętności manualne – dziecko zaczyna się posługiwać się nożyczkami, rysuje z dużą wprawą kształty, np. koła i kwadraty. To wspaniały moment na wykorzystanie zapału malca – robienie kolorowych ozdób, laurek będzie nie tylko formą doskonalenia umiejętności, ale przede wszystkim sposobem na wspólne spędzenie czasu.
Mówię, śpiewam, recytuję
Dzieci w wieku trzech lat potrafią nas zadziwić. Coraz więcej i szybciej zapamiętują, dlatego bez większych problemów mogą nauczyć się kilku wierszyków i piosenek. Z wielką przyjemnością będą je śpiewać, a także recytować nawet duże fragmenty czytanych im bajek, zachwycając rodziców i resztę najbliższych. Ponieważ trzylatek zna wiele słów, może swobodnie prowadzić krótka rozmowę. Warto więc jak najczęściej mówić do dziecka i pozwolić mu wypowiadać się. Dodatkowo pojawia się umiejętność rozróżniania podstawowych kolorów. Maluch potrafi też powiedzieć jak się nazywa i ile ma lat, a także rozumie podstawowe pojęcia związane z czasem – dostrzega różnicę pomiędzy teraźniejszością a przyszłością.
Maluch w grupie
W porównaniu do dwuletniego malucha, trzylatek to bardzo społeczna istota. Potrafi bawić się z innymi dziećmi i zawiera z nimi przyjaźnie. Umie określić, czy kogoś lubi, czy też nie. Zaczyna rozumieć zasady budowania relacji z innymi - chętnie odda zabawkę lub ustąpi, aby pozostać z kimś w dobrych stosunkach. Jest nastawiony na współpracę, ale skupia się też na sobie i buntuje, gdy otoczenie nie podziela jego punktu widzenia.
Lubi brać i dawać, a dodatkowo - lubi się dzielić – zarówno przedmiotami, jak i doświadczeniami.
Emocje
Trzylatek jest pogodny, otwarty i mało konfliktowy, ale warto pamiętać, że w tym wieku kształtuje się w nim poczucie niezależności. To ważne, by rozumieć i akceptować potrzebę dziecka do wyrażania własnego zdania.
Maluszkowi mogą zdarzać się okresy płaczliwości i braku poczucia bezpieczeństwa. Będzie wtedy upewniał się, czy jest kochany, zadając rodzicom pytanie: „kochasz mnie jeszcze?”. Dziecko w tym wieku świadomie okazuje miłość bliskim, przez co lubi zabawy w dom i rodzinę, a także chętnie uczestniczy w życiu rodzinnym, pomagając w prostych czynnościach domowych. Nie zabraniajmy więc maluszkowi, by nam – w miarę swoich możliwości – pomagał w przyrządzaniu posiłków lub sprzątaniu, ale pamiętajmy też, by nie stawiać mu zbyt trudnych (czy też niebezpiecznych) zadań.
Niezwykłe sprawy
Po skończeniu trzech i pół roku u dziecka uruchamia się nadzwyczajna wyobraźnia i niech Cię nie dziwi, że któregoś dnia smyk przedstawi Tobie swojego wymyślonego „przyjaciela”. Dziecko ze swoim nowym towarzyszem będzie wszędzie chodzić, bawić się, jeść, a nawet spać. Takie sytuacje są całkowicie nieszkodliwe, więc nie martw się. Potraktuj to, jako coś normalnego w rozwoju dziecka i pamiętaj, że wymyślony przyjaciel niedługo zostanie zastąpiony tym prawdziwym.
Jak postępować z trzylatkiem?
Dziecko w tym wieku potrzebuje ze strony rodzica dużo wsparcia. Okazujmy mu często uczucia i zapewniajmy o swojej miłości. Z powodu dużego zainteresowania słowami i mową zadawaj dziecku dużo pytań i słuchaj jego odpowiedzi, a także odpowiadaj na zadawane pytania. Czytaj trzylatkowi książki i proś go, aby sam opowiedział Ci przeczytaną historię.
Pamiętajmy jednak, że każde dziecko rozwija się indywidualnie i ma inną osobowość więc nie wszystkie Dzieci będą zachowywały się zgodnie z wyżej wymienioną charakterystyką.
Autorka - Sylwia Kowalska, jest specjalistą pedagogiem. Wspiera rodziców w wychowywaniu Dzieci.